Volle maan en de Druïden

In de stille nachten van lang vervlogen tijden, toen de sterren helderder fonkelden en de grenzen tussen de esoterische werelden dunner leek, koesterden de oude druïden de volle maan. Voor hen was de volle maan niet slechts een astronomisch fenomeen, maar eerder een poort naar het onbekende, waarin de sluier tussen de zichtbare en onzichtbare wereld vervaagde.

In de diepste van de nacht, wanneer de maan zijn zilveren gloed over het land scheen, verzamelden de druïden zich op heilige plaatsen, verborgen in de schaduwen van oude wouden en mistige valleien. Daar, onder het fluisteren van de wind en het ruisen van de bladeren, begonnen zij met hun rituelen.

Met gezang en rituele dansen vierden zij de dag dat de nacht het minste duisternis bevat van de maand, dit als eerbetoon voor de vrouwelijke kracht die vrijkomt van de vollere maan. De oude druïden wisten dat in dit magische uur de grenzen tussen de werelden vervaagden van de mannelijke kracht (de zon) en de vrouwelijke kracht (de maan). Met deze cycli komt de materiele wereld in een balans.

Met elke beweging en elke fluistering van hun oude gebeden, ervaarden de druïden de aanwezigheid van de eeuwen oude goden en godinnen, die volgens hun de hemel regeerden en de aarde bewaakten. Zij begrepen de diepe betekenis van de volle maan als een tijd van balans en harmonie, waarin de krachten van licht en duisternis samensmolten tot één.

In de energetische lagen die voor ons niet totaal zichtbaar zijn, liggen deze eeuwen oude kennis en tradities opgeslagen. Gezien wij deze waardevolle kennis helaas zijn vergeten en niet hebben doorgekregen van onze voorouders, Kunnen we er bewust voor kiezen om te mediteren en zo toegang te krijgen tot de kennis die opgeslagen ligt in de energetische bibliotheek van onze planeet.

Via deze wijze kan jij stukken in van jou ziel en lichaam laten helen. Wil jij werken aan een spiritueel gezondere jij, en jou bewustzijn verruimen? lees dan even verder bij Spirituele burnout coaching